| تبليغات | X |
 |
 |
|
| با پرسه ها رفیق |
|
آرامش این دیرینه آبگیر که ـ منم ـ به تلنگرخیالت موج آب شد رفت تا دور ، تا کرانه که ـ تویی ـ بازگشت تهی وبه تکرار خویش کوشید .
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه بیست و چهارم فروردین 1388ساعت 10:13 توسط مهدی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
اماعقیده گمنام بود
و آخرین حرفم ازتقدیربیم داشت وعمرم بی اقراق کفاف مرا نمیداد |
| نوشته های پیشین |
|
فروردین 1388 بهمن 1387 تیر 1387 خرداد 1387 فروردین 1387 |
| پیوندها |
|
yalda&mehdi 4barg sara saeedi nima ali kazemi hasan masroor |
|
RSS
|