ری جیمز دین را همراه شورش هایم سایه کردم.کمی که پاهایم را رها

 کردم کاپولا را همراه شدم آنجلو پلوس را کمی جلو رفتم باچشم اندازی

درمه.با هیچکاک،تارکوفسکی،بیلی وایلر...آمدم تاموج نوراازپاریس

 نشینان به نظاره باشم وآرام سربر شانه های نئورالیسم چشمانم را

برپرده نقره ای حک کنم

وامروز سخت بر آنم با تنگنا،کندو،مهرگیاه،گوزنها،کافر،یک اتفاق ساده

 را ازسربگیرم تابیشتر همپای دونده باشم تاهیشه ی در پیش ...