 |
 |
|
| با پرسه ها رفیق |
|
زمین گرداست ومااتفاقاامشب تصادفاازکنارهم گذشته ایم...
آرام بودیم کنار هم رفیق وبه خاطرتمام دیروز اشکهایمان برپرده نقره ای جاماند باصدای بی صدا... ومثل یک کوه بلند ماندیم بی آنکه به انتظار صبح شانه هایمان خموده شود وهنوز پی جوی هم آرام میگردیم درآستانه ی درد... |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه بیست و ششم خرداد 1387ساعت 14:19 توسط مهدی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
اماعقیده گمنام بود
و آخرین حرفم ازتقدیربیم داشت وعمرم بی اقراق کفاف مرا نمیداد |
| نوشته های پیشین |
|
فروردین 1388 بهمن 1387 تیر 1387 خرداد 1387 فروردین 1387 |
| پیوندها |
|
yalda&mehdi 4barg sara saeedi nima ali kazemi hasan masroor |
|
RSS
|